BEAM is een project dat bestaat uit een ensemble van professionele muzikanten uit verschillende genres die samenwerken met een “artist in residence”. Er worden arrangementen / interpretaties gemaakt van het werk van de “artist in residence” en deze worden uiteindelijk gezamenlijk uitgevoerd. Er onstaat hierbij een synergie tussen BEAM en de “artist in residence” waarbij beide partijen even belangrijk worden. De deelnemende muzikanten binnen BEAM zijn gekozen vanwege hun individuele kwaliteit en blijven als individu ook herkenbaar binnen het geheel. Hun input is onderdeel van het scheppingsproces. Daarbij worden de stukken soms genre overstijgend maar niet omdat daar per se naar gezocht wordt. Dit onderscheidt BEAM dan ook meteen van een orkest als het Metropole Orkest.

BEAM is daarbij ook geen statisch gegeven en wisselt qua bezetting waar nodig. Dit maakt ze flexibel en breed inzetbaar. BEAM is duidelijk aanwezig en neemt een eigenwijze houding in maar ze hoeven dit niet perse van de daken te schreeuwen. In die zin hebben de muzikanten ieder op zich al bewezen wat ze kunnen. BEAM’s muzikanten zijn geroutineerd maar niet vastgeroest. Dit maakt BEAM niet louter tot achtergrond orkest maar een actief musicerend onderdeel van de “artist in residence” om de muziek tot een nieuw niveau te tillen.

Voor de identiteit was het belangrijk dat zowel de uitstraling van BEAM overeind zou blijven als het feit dat de “artist in residence” ook niet ondergeschikt zou worden op de verschillende uitingen. Beiden moesten op hetzelfde niveau worden gecommuniceerd. De uitstraling voor het logo en de huisstijl werd door de opdrachtgever gekaraktariseerd als; krachtig, neutraal, professioneel, speels, solide, beweeglijk (niet statisch), kalm, eerlijk, niet suggestief en gegrond.

Het voorstel voor het logo van BEAM is gebaseerd op het idee dat het aantal lagen van het logo wordt bepaald door het aantal deelnemende muzikanten. Het logo bestaat uit enkel de omlijning van de letters en kan zo over foto's worden geplaatst zonder deze te verdringen. De letters worden per project opnieuw opgebouwd.



Het belangrijkste aan BEAM vonden wij de gelaagdheid en symbiose tussen BEAM en de artiest. Hoe BEAM pas "ontstaat" / "bestaat" bij gratie van de “artist in residence”, de samenwerking is de symbiose waarbij interpretatief en nieuw werk ontstaat vanuit een al gelegde basis (muzikaliteit, originaliteit, stijl van de artiest etc). Nu zochten we naar een manier om die lagen zichtbaar te maken van zowel BEAM als de artiest en hoe deze samenwerken om een beeld te vormen (mutualisme).

Nu is het zo in het geval dat BEAM geen duidelijke omlijning zou hebben, bij het ontbreken van een samenwerkingsverband met een artiest, er ook geen reden zou zijn voor een artiest om met BEAM te werken. BEAM is dus wel degelijk een entiteit en wordt uiteindelijk zichtbaar in de samenwerking.

Er worden dus twee handelingen verricht. Je hebt in de eerste plaats BEAM en in tweede de artiest. Beiden waren er al voor de samenwerking, hieruit vloeit na de samenwerking een uitkomst voort. Dit zijn dus twee lagen, echter wordt dit pas duidelijk zodra er ook echt een handeling heeft plaatsgevonden binnen de samenwerking.

Dit wilden we visualiseren door in het eerste poster een laag te maken van citroen inkt en deze met een vlam te verwarmen waarbij de typografie door de reactie van de twee met elkaar zichtbaar wordt. De typografische laag was onzichtbaar (net zoals BEAM en de artiest) maar wordt door een extra handeling, het verwarmen en de reactie die daaruit voortvloeit, zichtbaar  (samenwerking BEAM en artiest). Deze manier van werken zou over verschillende middelen kunnen worden doorgezet door middel van bijvoorbeeld blacklights, magneten, reliëf enz. Zo ontstaat er steeds een nieuw typografisch beeld uit een reactie van twee onderdelen.